- Orzecznictwo NSA
- Orzecznictwo WSA
- Orzecznictwo ETS
- Orzecznictwo TK
- Seminaria MoPod
- Zmiany w przepisach
- Wydarzenia
- PIT
- CIT
- Vat
- Akcyza
- PCC
- Podatki lokalne
- Ordynacja podatkowa
- Postępowanie sądowo-administracyjne
- Międzynarodowe prawo podatkowe
- Prawo gospodarcze i handlowe
- Prawo dewizowe
- Prawo celne
- Prawo karne skarbowe
- Rachunkowość
- Doradztwo podatkowe
- Unia Europejska
- Opłata skarbowa
- Inne zagadnienia
- Interpretacje podatkowe
Aktualności » Orzecznictwo NSA » 7/2010
Sama możliwość skorzystania z pakietu medycznego stanowi nieodpłatne świadczenie na rzecz pracownika
|
Wykupione przez pracodawcę pakiety świadczeń medycznych, których wartość nie jest wolna od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 PDOFizU, stanowią dla pracowników, uprawnionych do ich wykorzystania, nieodpłatne świadczenie w rozumieniu art. 12 ust. 1 tej ustawy. Uchwała NSA z 24.5.2010 r., II FPS 1/10 |
We wniosku o wydanie interpretacji spółka wskazała, że zawarła z centrum medycznym dwie umowy na świadczenie usług medycznych, z których jedna dotyczyła świadczeń dla pracowników spółki, niewynikających z Kodeksu pracy, a także świadczeń dla członków rodzin pracowników. W umowie strony ustaliły, że za objęcie opieką medyczną pracowników centrum medyczne będzie otrzymywać co miesiąc wynagrodzenie ryczałtowe. Wysokość wynagrodzenia jest niezależna od liczby faktycznie wykonanych świadczeń.
W związku z tak przedstawionym stanem faktycznym spółka zadała pytanie, czy wartość świadczeń medycznych, otrzymywanych przez jej pracowników, stanowi dla nich przychód podatkowy. Przedstawiając swoje stanowisko, spółka stwierdziła, że przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń w takiej sytuacji nie powstaje.
Organy podatkowe obu instancji uznały takie stanowisko za nieprawidłowe. Ich zdaniem pracownicy osiągają przychód z tytułu udostępnionych pakietów usług medycznych. Organy podatkowe, uzasadniając swoje stanowisko, zgodnie stwierdziły, że o powstaniu przychodu przesądza już samo otrzymanie przez pracownika pakietu medycznego o określonej wartości pieniężnej. W konsekwencji nieodpłatnym świadczeniem spółki na rzecz pracowników nie jest korzystanie przez nich z konkretnych usług medycznych, lecz sam fakt objęcia opieką medyczną, czyli pozostawienie ich do dyspozycji.
Nie zgadzając się z powyższym stanowiskiem, spółka wniosła skargę do WSA, który uchylił zaskarżoną interpretację. Sąd podzielając stanowisko spółki, podkreślił, że art. 11 ust. 1 PDOFizU wymaga w odniesieniu do nieodpłatnych świadczeń, aby zostały one faktycznie otrzymane. Zatem opodatkowaniu podlega przychód rzeczywiście otrzymany, a nie możliwy do otrzymania. Skoro świadczenia zostały jedynie postawione do dyspozycji, to nie powstaje przychód podatkowy.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrując skargę kasacyjną od tego wyroku, postanowił skierować pytanie prawne do składu 7 sędziów w celu wyjaśnienia, czy możliwe jest w świetle PDOFizU opodatkowanie abonamentów medycznych, jako nieodpłatnych świadczeń na rzecz pracownika.
Odpowiadając na powyższe zapytanie NSA podzielił argumentację organów podatkowych. W uznaniu sądu sama możliwość skorzystania z usług posiada istotny wymiar finansowy, a pracownik nabywający dzięki pracodawcy możliwość nieodpłatnego korzystania z opieki medycznej otrzymuje przysporzenie majątkowe. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że pojęcie nieodpłatnego świadczenia należy interpretować możliwie szeroko. Zatem skoro świadczenie pracodawcy polega na zagwarantowaniu możliwości bezpłatnego skorzystania z określonych usług medycznych, to pracownik otrzymuje je w momencie, w którym po stronie centrum medycznego powstaje obowiązek pozostawania w gotowości do ich
świadczenia.
Opracowanie: Radosław Baraniewicz, konsultant
KomentarzPrzedmiotowa uchwała zdaje się dawać jasną odpowiedź odnośnie do zagadnienia, które od kilku lat budziło mnóstwo emocji i liczne kontrowersje zarówno po stronie podatników, jak i organów podatkowych. Jednak stanowisko NSA nie prowadzi do jednoznacznego rozstrzygnięcia czy, a co ważniejsze – jak opodatkowywać pakiety medyczne po stronie pracowników. W uzasadnieniu NSA podkreślał, że pakiety medyczne stanowią nieodpłatne świadczenie z uwagi na fakt, że pracownik otrzymuje w ten sposób uprawnienie o konkretnej, wymiernej wartości. Warto jednak zwrócić uwagę, że argumenty te nie są kluczowe dla rozstrzygnięcia, czy w omawianej sytuacji po stronie pracownika należy rozpoznać przychód podatkowy. Nie każde nieodpłatne świadczenie stanowi korzyść opodatkowaną na gruncie PDOFiz. Aby tak było, świadczenie to musi być faktycznie otrzymane. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdzając, że po stronie podatnika otrzymującego uprawnienie do skorzystania z pakietu usług medycznych powstaje przychód podatkowy, utożsamił pojęcie otrzymania świadczenia z instytucją pozostawienia do dyspozycji, co wydaje się być niedopuszczalne na gruncie art. 217 Konstytucji. Ponieważ jednak PDOFizU wyraźnie rozróżnia te dwie kategorie i nakazuje rozpoznawać przychód z nieodpłatnego świadczenia na zasadzie „kasowej”, to nieuzasadnionym wydaje się twierdzenie, że przychód powstaje również w chwili otrzymania uprawnienia (do tego świadczenia). Uprawnienie ze swej istoty polega na przyznaniu konkretnej osobie prawa do określonego świadczenia. To od podatnika zależy, czy z tego prawa faktycznie skorzysta. Niezależnie od powyższego warto zwrócić uwagę na blankietowy charakter uchwały. Naczelny Sąd Administracyjny nie wskazał, w jaki sposób należy obliczać wartość świadczeń, przez co kwestia rozpoznawania przychodu z tytułu pakietów medycznych pozostaje w dalszym ciągu otwarta. Adam Odojewski, konsultant |
Wybór orzeczeń i komentarze przygotowali eksperci z Działu prawno-podatkowego i Zespołu zarządzania wiedzą PricewaterhouseCoopers
