Spółka, w związku z prowadzoną działalnością, zawiera umowy najmu lokali. Z uwagi na konieczność dostosowania pomieszczeń do potrzeb prowadzonej działalności, konieczne jest dokonanie inwestycji, które spółka traktuje jako inwestycje w obcych środkach trwałych, a od wartości środków trwałych powiększonych o sumę wydatków na ich ulepszenie dokonuje odpisów amortyzacyjnych.

W związku z powyższym spółka zwróciła się z wnioskiem o wydanie interpretacji w kwestii, czy można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość nieumorzonych inwestycji w obcych środkach trwałych w wynajmowanych lokalach w przypadku rozwiązania umów najmu. Spółka podkreśliła, że rozwiązanie umów nie wiąże się ze zmianą prowadzonej działalności gospodarczej. Zdaniem spółki, biorąc pod uwagę treść art. 15 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 pkt 6 PDOPrU, poniesienie straty w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych inwestycji w obcych środkach trwałyc, będzie kosztem uzyskania przychodu.

Organ nie zgodził się ze stanowiskiem spółki, stwierdzając, że art. 16 ust. 1 pkt 6 PDOPrU nie stanowi podstawy zaliczenia niezamortyzowanej części inwestycji w obcym środku trwałym do kosztów uzyskania przychodu, ponieważ w tym wypadku nie wystąpi strata z tytułu likwidacji środka trwałego. Organ zauważył, że niedopuszczalne jest rozszerzenie znaczenia pojęcia straty, która zgodnie ze Słownikiem języka polskiego musi być zdarzeniem mimowolnym. Rozwiązanie umowy najmu lokalu przed zakończeniem amortyzacji inwestycji w obcym środku trwałym nie może zatem zostać uznane za stratę, gdyż w tym wypadku mamy do czynienia z zamierzonym działaniem podatnika.

Spółka nie zgodziła się z powyższym rozstrzygnięciem i wniosła skargę do WSA w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił interpretację. W ocenie sądu pojęcie straty powstałej w wyniku likwidacji środka trwałego nie może być rozumiane wąsko, wyłącznie jako zdarzenie mimowolne. W zakresie znaczeniowym tego pojęcia mieści się bowiem także rozwiązanie umowy najmu i zaprzestanie wykorzystywania środka trwałego w działalności gospodarczej. Natomiast z wykładni językowej art. 16 ust. 1 pkt 6 PDOPrU wynika, że istotna jest przyczyna likwidacji środka trwałego. W sytuacji gdy zaistnieje przyczyna inna niż zmiana przedmiotu działalności gospodarczej, w świetle powołanego artykułu oraz art. 15 ust. 1, do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć wydatki poniesione na inwestycje w obcym środku trwałym, które nie zostały w pełni zamortyzowane. W danej sprawie nie doszło zaś do zmiany rodzaju działalności spółki, więc wartość straty mogła być zaliczona do kosztów.

Opracowanie: Paweł Przydatek, konsultant

Wybór orzeczeń i komentarze przygotowali eksperci z Działu prawno-podatkowego i Zespołu zarządzania wiedzą PricewaterhouseCoopers