Sprawa dotyczyła spółki, która dokonywała WDT. W maju 2008 r. spółka dokonała dostawy na rzecz podmiotu słowackiego. W fakturach dokumentujących dostawę wskazany został numer podatnika słowackiego, który jak ustaliły organy podatkowe, został wpisany do systemu VIES (zawierającego informacje o podatnikach zarejestrowanych na potrzeby handlu wewnątrzwspólnotowego) z datą rozpoczęcia działalności dopiero na 1.7.2008 r. Zdaniem organów dokonano dostawy na rzecz podmiotu, który nie był podatnikiem zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych, co skutkowało brakiem możliwości zastosowania stawki VAT 0%, zgodnie z art. 13 ust. 1 i 2 oraz art. 42 ust. 1 pkt 1 VATU.

Spółka w toku postępowania wniosła, aby organy podatkowe wystąpiły do słowackich organów podatkowych o ustalenie, kiedy słowacki kontrahent spółki złożył wniosek o rejestrację jako podatnik na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych (możliwość ta wynika z rozporządzenia wspólnotowego). Organy odmówiły, wskazując na brak podstaw prawnych do takiej weryfikacji. Podniosły także, że spółka nie przedstawiła żadnego dowodu, który mógłby budzić wątpliwości co do prawidłowości daty wynikającej z VIES.

Spółka nie zgodziła się z powyższym rozstrzygnięciem i wniosła skargę do WSA w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny nie podzielił opinii spółki, jakoby wymogi formalne przewidziane w VATU nie miały znaczenia dla możliwości stosowania 0% przy WDT. Sam fakt wywozu towarów i jego przemieszczenia do innego państwa członkowskiego, choć w danej sprawie niesporny, nie daje takiego prawa. Jednym z warunków zastosowania 0% stawki do WDT jest dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej na rzecz podatnika zidentyfikowanego na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych. Wymóg ten stanowi prawidłową implementację do polskiego porządku prawnego art. 28c VI Dyrektywy (art. 131 i 138 Dyrektywy 112). Przewidziane wymogi formalne mają bowiem zapobiegać nadużyciom.

W analizowanej sprawie nie ma znaczenia data wystąpienia z wnioskiem o rejestrację jako podatnika na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych. Przepisy VATU wprowadzają bowiem wymóg posiadania ważnego numeru identyfikacyjnego. Ponadto sąd zwrócił uwagę, że podatnik ma możliwość weryfikacji, czy jego kontrahent jest zidentyfikowany na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych, na podstawie art. 97 ust. 17 VATU.

Opracowanie: Paweł Przydatek, konsultant